Het snelste wat een garnaal doet, is achteruit. Wanneer iets hem doet schrikken, klapt zijn gespierde staart onder zijn lichaam en vuurt een waterstraal af — die hem explosief achteruit lanceert, weg van het gevaar, met meer dan tien lichaamslengtes per seconde. Een pure reflex, sneller dan de gedachte.
En die staart — de vluchtspier — is precies het deel dat je eet.
Die stevige, verende beet? Het is het fysieke bewijs van een leven vol ontsnappen.
